Kanser Hastalarına İlgi ve Destek

Kanser Hastalarına İlgi ve Destek
Kanser hastalığı çağımızda hızla yayılan ve maalesef kesin çözümü olmayan bir hastalık. Her yıl milyonlarca insan kansere yakalanıyor ve bu hastalık yüzünden yaşamını yitiriyor. Kanserli hücreler vücudumuzu ve dünyayı sarıyor. Kanserli hastaları zorlu bir tedavi süreci bekliyor. Bu hastalara hem maddi hem de manevi destek gerekiyor. Pek az insan kanseri yendiği ve iyileştiği için bu hastalar son derece hassa oluyor. kanser hastası Çözüm ve çözümsüzlük arasında gidip gelen bu insanların umudunu kaybetmemesi ve zorlu tedavi sürecini tamamlaması gereken destek sağlanmalı. Kanser aslında kronik bir hastalık görülüyor. Kronik hastalık insan vücuduna yerleşen ve geçmesi uzun bir süreç alan yada geçmeyip zararları en aza indirilen hastalık demektir. İşte kanser maalesef böyle bir hastalıktır. Bulaşıcı değildir ama ırsi bir hastalıktır. Kendi ailesinde geçmişte herhalde kanser hastası olmayan yoktur. Gerçi yirmi otuz yıl öncesine kadar doktor, hastane bulamadığından neden öldüğü bilinemeyen pek çok insan var. O yüzden ailemizde geçmişte kanser hastası olup olmadığını bilmediğimiz büyüklerimiz olabilir. Bu nedenle kanser konusunda hepimiz tetikte ve duyarlı olmalıyız.
Kanser hastaları yıllarca hastanelerin onkoloji bölümlerinde tedavi görmektedir. Kimi hastaların tedavi süreci onbeş yılı bulmaktadır. Kronik bir hastalık olarak adlandırabileceğimiz kanser hastalarına kronik destek sağlamak son derece önemlidir. Kanser hastaları genellikle hastalığın başında kendilerine verilen desteğin zamanla azalmasından şikayetçidirler. Hastalık ve tedavi uzadıkça bu destek neredeyse yok denecek düzeye iner. Özellikle sigorta şirketleri uzun süreli ve artan maliyetler gösteren kanser hastalıklarında maddi yönden zarara uğradıkları için sıkıntı çıkarabilmektedir. Kanser hastaları kendilerine olan ilgi ve desteğin sadece sigorta şirketlerince değil, kendi çalıştıkları kurumlar, arkadaş çevresi, tedavi oldukları kurumlardaki çalışanlar tarafından da giderek azaldığını söylüyor. Bu durum diğer kronik hastalıklarla savaşan hastaların da en büyük sorunu. Zaman geçtikçe ve süre uzadıkça insanların aklında hasta olan insan profili yerleştiği için kronik hastalığa sahip olan kişilerle insanlar iletişimlerini azaltıyorlar. Fakat ne yazık ki ağır tedavi geren kanser hastaları bu yalnızlığı ve ilgisizliği daha derinden hissediyor.
Kanser hastalarına desteğin ve ilginin zamanla azaldığı, yapılan araştırmalar sonucunda daha net bir şekilde ortaya konulmuş. Kanser hastaları özellikle sosyal yaşamlarının olmaması konusunda muzdaripler. Çünkü hasta olan ve bu hastalığı yenme ihtimali az olan bir insanı toplumun dışladığını belirtiyorlar. Hatta kanser hastası olan bir kişinin dediği, destek bitti ama hastalık bitmedi, sözü son derece anlamlı. Hatta bazı hastalar, çevremizdeki insanlar artık ölmemizi bekliyorlar şeklinde ifadeleri de yapılan araştırmada sıkça duyulan şikayetler. Kemoterapi gören, acı çektiren, can yakan, iyileşip iyileşememe ihtimali belli olmayan bir hastalıkla mücadele eden bu insanlar, hayatta kalabilmek için türlü sıkıntılara katlanırken çevrelerinden, hayatta kalma savaşına destek görmemek onlara hastalığın tedavi sürecinden kat kat daha fazla üzüyor. Sonuçta bu insanlar kanser tedavisini bir hobi ya da bir zevk olarak sürdürmüyorlar. Kanser hastaları sabırla, inatla hayatta kalmak için uğraş veriyorlar. Yapılan araştırmanın önemli bir bölümünü sağlık personelinin de zamanla ilgi ve desteğinin azalması oluşturuyor. Yaklaşık oniki yıldır kanser tedavisi gören bir hasta kendisine desteğin şu an bir tek anne ve babasından geldiğini söylüyor. Ayrıca onu hastalığının başında arayan soran dostları şimdilerde aramaz sormaz olmuş, ne telefonu ne de kapısı çalınmaz olmuş. Dost bildiği pek çok insan onunla görüşmemek için hep bahaneler üreten insanlar haline gelmiş. Hastalar bu durumun onların motivasyonunu düşürmesinden dolayı oldukça dertli.
Araştırmaya katılan hastalardan bazıları ise daha zor bir durumla karşı karşıya olduklarını söylüyor. Örneğin hastalığının tedavi sürecinde özel sektörde çalışan bir hasta, tedavisi için aldığı raporların işverenler tarafından sorun edilmesinden, iş performansının düştüğü için işten çıkarılma tehlikesi ile karşılaştığından ve bunun onu daha da yıprattığından bahsetti, daha sonra bilgisine başvurulan pek çok hasta da aynı sorunun kayda geçmesini istedi. İşte kimi hasta iş durumundan ve iş bulamamaktan, kimi eşinin bu hastalık yüzünden onu terk ettiğinden ve evde yalnız yaşamaya mahkum olduklarından üzüntülü.
Hastaların isteği ise aslında öyle çok fazla istekler değil. Kronik bir hastalık olan kanser ve diğer hastalıklarda insana olan desteğin sürekli olması. Hiçbir hastanın derdi maddi istekler değil. Onlara destek veren, motivasyonlarını arttıran sözler duymak ve gülen yüzler görmek. Küçük gibi görünün bir ilgi bile hastalığın seyrini değiştirebiliyor. Çünkü moral, en faydalı ilaç. Tüm hasta yakınları ve bu tip hastalarla karşılaşanlar bunun bilincinde olmalı ve toplumda bu konuda farkındalık yaratmalı. Ayrıca bu hastalara kesinlikle profesyonel uzman kişilerce psikolojik destek verilmeli.
Ülkemizde onkoloji bölümü her hastanede bulunmuyor. Ancak kanser hastalarının bakımı için oluşturulan palyatif servisler gitgide yaygınlaşıyor. Palyatif servisler hem hastalar hem de hasta yakınları için büyük destek sağlıyor ve önemli bir açığı kapatıyor. Hastalarının bakımı konusunda evde sorun yaşayanlar, palyatif servisi bulunan hastanelere mutlaka başvurmalı.

1 Yorum

Yorum Ekle

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.